Breaktime-11

...mga parekoi...
Talagang pinilit ko nang bumangon kanina ng alas siyete y medya... kahit pupungas -pungas pa. nagpunta na ako sa paliguan. masakit ang aking talampakan at mga kasu-kasuan, gawa siguro ng paglalaro ng basket ball.
minsan kasi inaabot kami ng madaling araw sa paglalaro.

Medyo gumanda na nga ang kodnisyon ng katawan ko ngaun dahil nakakapagpawis na kao kahit papaano.
Noong unang laro namin , hindi pa kami nakakahalati talagang pagod na ako, habo-habol na hininga ko. hehehe
hindi naman ako magaling maglaro ng basketball, basics lang naman ang alam ko. pero dati kasi, yung mga sinasabi nilang magagaling maglaro sa amin sa probinsya eh kayang kong sabayan, kapag nagkataon nga kaya ko silang supalpalan, isang daan at pitomput dalawang sentimetro lang taas ko.(172cm). abot ko yung ring kapag tumatalon ako noong araw. ngayon kasi medyo bumigat na ang timbang ko. hindi ko na kayang tumalon tulad ng dati.

Gayunpaman, pasalamat na din ako at kahit paano may mapaglibangan sa oras ng breaktime.
Nakakawala din stress sa trabaho. para maging positbo ang ating mga pananaw.

sa ngayon binigyn ako ng project. este problema pala. kung kailan nagkaletse-letse na tsaka naman sa akin ibibigay. siguro ganun na papel ko. ang huling hinawakan kong project ay sa parteng timog ng luzon. inabot lang naman kami ng tatlong araw na magdamagan.

Nagyabang na naman kasi ang isa sa senior officers namin. kaya daw ng isang gabi, kinbukasan pwede na daw ideliver?... anak ng beef naman.!!! itong babae na ito kala mo kung sino makapgyabang eh. unang salpak niya sa kumpanya sablay na agad! sa davao nangayari yun. buti na lang hindi ako yung napapunta doo. pangalawa niyang hawak sa bicol. ganun din nangyari, sai ng mga taong kasama niya, ayos na daw ang lahat ng bigla daw may napansin at gusto niyang ipabago. yari nah nah. back to zero sila.

tapos ngayon naman, itong isang epal na hambog naman, kahapon lang medyo sumablay din, hindi pala, sablay daw talaga kasi tlagang binago yung dala nila. ewan ko lang kung paano nila ito pinagtatakpan o kung paano sila nagpapalusot sa opisina. kasi kailangang malinis sila. dapat lagiung maayos ang gawa nila. walang sablay. sabi ng kasamahan ko kahapon, kung sa atin nangayari yan, alam agad sa opisina, mabilis ang balita, naka-MRT." aniya... oo nga eh, bahala sila. sabi ko naman.

kagaling din nioya sa central visayas kahapon. nagkita sila ng isang foreman namin," kua , useless din naman yung pinadala mo sa akin kasi hindi rin namin nagamit" sabi niya sa foreman, "ahh, ganun ba? ang tanging nabangit... ni hindi man lang nagpasalamat ang epal! inasikaso na nga ang kailangan niya tapos pa ang sasabihin. hindi ko sigurado pero para bang pinaringan niya ako, kasi isa din ako sa nagasikaso sa kailangan niya. ayaw nga siyang pagbigyan ng materyales na kailangan niya kinailangan pang kausapain ko yung pangabing namamahala sa bodega. .. \"kapal talaga ng mukha nito" tsk tsk tsk..tsk


mas maigi pang asikasuhin ko na lang itong problemang binigay sa akin...hehhehe
at isa namang ito, wala din sa ayos na kausap. Siya si NM, nagusap kami na lunes na i-turn over yung dalawang module. tapos kahapon tumawag na kailangan daw niya sa raw na yun.> tae naman...
Tinanong ako ng aming head kund anong oras ko kayang ibigay, hindi ko diretsang sinagot ang tanong niya. sabi "sir akala ko ba lunes na yung dalalwa, kasi hindi kaya ngayon." yun lang ang sinabi ko. tsaka ako tumayo at lumabas.

sa ganitong senaryo kasi kami  nadadale, sa pagmamadali wala sa ayos ang gawa. tapos kailangan daw pulido ang gawa...kasi bad shot na daw siya sa kliyente. sabi ko naman, bigyan mo ako ng sapat na oras para lang maayos natin itong project mo. sabi ko sa kanya." kasi matagal na ito eh" sagot niya sa akin."
matagal na? kahapon lang sa akin binigay ito! sarkastikong sagot ko.
sa isip ko lang mdadale sa akin ito kapag pinilit niya ang gusto niya... sa bandang kanan naman ng utak ko, relaks ka lang, hinahon lang... kaya medyo nagpreno ako sa emosyon ko... dumistansya ako...

hay naku...kawawa naman kaming hamak na trbahador lamang. hindi naman kami mga magician eh... sa isang pitik andiyan agad ang gusto.
 .....


o mga parekoi, baka maparami ako...  next time ulit..