Breaktime-08

.../// mga parekoi. medyo maalinsangan ang panahon ngayon.
hindi nga kayang palimigin ng aircon ang aming opisina. at sa totoo lang pawisan na ako.

Ngayon ay araw ng martes....may kabilisan ang paglipas ng araw, hindi namalayan.
kalahating araw ang pasok ko kahapon. Bumili ako ng mga pansariling gamit sa malapit na grocery. Umabot din ng pitong daan ang aking pinamili kasama na yung dalawang t-shirt.

Paguwi ko, tsaka ako naglaba. minsanan lang kung akoy maglaba kasi kung maraming project hindi na naasiakso ang sarili. malago na din itong buhok ko. baka bukas o makalawa makapagpagupit na. Sadya ko rin naman pinahaba ito dahil gusto ko din sanang ma-experience yung may mahabanng buhok.
 Sabi nga sa pelikulang il mare "ito ay regalo" . opo kahapon ko inumpisahan panoorin yung "il mare" maganda yung kwento...kaninang umaga ko tinapos yung ibang parte inabot na kasi ako ng antok.

Ngayong araw, halos maghapon na naman akong walang ginagawa dito sa opisina. mamaya ko gagawin yung working drawing para sa susunod na aming proyekto.

Ewan ko ba, ang daming mga tanong ang naglalaro sa aking isipan....hayyyyysssst...
ito ay tungkol sa mga kasamahan ko dito sa trabaho. ewan ko pero sigurado akong may mali....
nakikita ko sa kanilang mga mata, hindi maaring magtago ng lihim ang mata.  para sa akin. parang naiintindihan ko kung ano saloobin ng isang tao. bawat kurap ng mga mata, animoy nagbibigay sakin ng isang pangungusap na may pansariling mithiin. kahit sinasabi ng iba, mapalinlang daw ang mga mata?. . . mmm

May mga bago kaming mga kasama mga junior officers. itong isa medyo feeling close na kami at ito namang isa ay mapagpakumbaba. Magalang siya sa mga senior nba empleyado ... ibig kong sabihin ay yung mga mas nauna sa kanya dito sa kumpanya,,, naisip ko tuloy, siguor naimpluwensyahan na ito ni Mr. Carless Whisper. kasi siya ang lagi niyang kasama.

Noong una ganoon din Mr. Careless Whisper, magalang, down to earth ang dating, hindi nagtagal aba, level-up agad ang siste.? siguro ginagamit lang niya yung posisyon bilang isang senior officer? heheheh ganun ba yun?

Ganito kasi mga parekoi...

Noong pumasok ako dito sa kumpayang ito. kakaunti lang yung empleyado dito. yung admin staff dito sa production department ay tatlo, at syempre pang-apat na ako. si JB, AS, at si SM. nasa maayos na pamamalakad ito noon. taong 2009 nang makapasok akosa kumpanya, summer noon. sa jobstreet ko lamang nakita ang advertisement. sinubukan ko lang mag-aplay. taong 2008-2009 kasi ay nagbalik eskwela ako dahil hindi ko natapos ang aking pag-aral noon 2004. taong 2005 nang ako unang makapgtrabaho sa manila sa isang General Construction Company.ipinasok ako ako ng isa sa mga nakatapos na din sa kolehiyo na kababaryo ko.

itong kumpanyang napasukan ko ngayon ay medyo malayo sa aking pinag-aralan na kurso. isip praktikal na lang ang ginamit ko, dahil noong una, nang akoy mainterview, buong akala ko may kaugnayan sa mga interior design and construction ang linya ng kumpanya na ito. iyon batay sa mga tanong saking ng tagaHR nila. Ngunit hindi naman pala. sa katunayan malapit na akong magtatlong dito. hehehehhe nakapagtiyaga din.

Sa loob ng mahigit dalawang taon ko sa kumpanya ay napakaraming nangyari na hindi ko inaasahan na mangyari. na minsan kapupulutan ng aral. Kung saan saan parte ng pilipinas ang narating ko. pinkamalayo sa Davao... hehehehe... siyempre may kaugnayan sa trabaho.

Pero dito sa kumpanyang ito ko natutuinan ang isang mahalagang aral na kailanman hindi ko ito kakalimutan. At akin ring ipapasa sa mga atong nakapaligid sa akin.

Marami akong naging kaaway ngunit mas marami naman aking naging mga kaibigan. Ang mga kaibigan ko? Sila yung mga mga nakakahalubilo ko araw-araw. Sila yung mga kasa-kasama ko sa mga lakaran. Sila yung mas higit na nakakaintindi sa aking emosyon. Sila yung mga nakakaunawa sa desisyon ko. Kaya sabi ko nga sa kanila, "basta nasa tama lang tayo, kahit hangang patayan kaya ko kayong ipaglaban.

marami na din akong naksabayan nakapasok, yung iba sa main office. pero hindi rin sila nagtagal, yung iba anim na buwan nag-resign na. at yung iba naman umabot din ng taon tsaka naisipang umalis. at meron din akong mga nadatnan sa trabaho o yung mga datihan nag-sipagresign na din. karamihan sa kanila mga naging mabuti sa amin, kaya nakakamiss din pala kahit sa konting panahon lang na kasma sa mga lakaran. ehhehehe..

(habang sinusulat ko pala ito, panapatugtog ko CANON D Pachellebel variations ni George Winston. ito yung ginamit sa pelikulang "My  Sassy Girl" sa eksenang dinalaw ng bidang lalaki ang babae sa kanilang eskewlahan at inabutan ng rosas. tinugtog ito ni Jun Ji Hyun sa piano.)


may mga pagkakataon kasi na hindi maiwasan yung mga problema sa trabaho. Gawa ng mahigpit ng iskedyul, kaya minsan gipit sa oras at hindi kaya matapos yung proyekto sa nakatakdang araw. Imbes na unawain sana ang sitwasyon, pilit pang hinahanap kung nasaan ang mali at kung sino nagkamali. sa ganitong pagkakataon madaling  umiinit ang aking ulo. lalo na kung puyat ako yung tipong wala pang tulog sa loob ng dose oras, tapos hindi pa nakapg-almusal? nakoww.. ito yung pinaka-ayaw ko sa lahat, ito pinaka-kalaban ng aking budhi! yung pinagsilbihan mo nga SILA tapos may pagkakamali ka lang makakarinig ka pa ng hindi maganda. Tutulog ka na nga lang tatawagan ka pa, para lang ipamukha yung mga mali. bikit hindi na lang sana pagisipan yung solusyon sa problema kesa sandamakmak na sisi ang maririnig. talagang tatanungin lahat, kung sino yung taong gumawa non', kung bakit ganon ang ginawa?, at kung marunong ba talaga yung taong gumawa?,, at iba pang walang saysay na mga tanong! demet!!! anak ng beef naman!!!


...itutuloy natin sa susunod na breaktime mga parekoi...